არაფერი არ იცვლება და იმიტომ,ჭამ იმას რასაც გუშინ ჭამდი,სვამ იცვამ იხდი გრძნობ.სულ ყველაფერი იგივეა და შესაბამისად შენც იგივე ხარ.ადამიანი მარადმედინია და მისი გონება მუდმივ განვითარებაზეა ორიენტირებული.ტვინს არ შეუძლია გაჩერდეს ერთ ადგილზე.ის ან ვითარდება ან დეგრედირდება.არ არსებობს სტანდარტული ნულოვანი სტაბილური წერტილი სადაც დაისვენებ.შენი ყოველი დღე იგივეა.შენარ იცვლები.შენ გესმის იგივე ფრაზები,ხუმრობები,ისტორიები შენი მეგობრებისგან,ოჯახის წევრებისგან.მოკლედ ყველაფერი ძველია და კარგად შესწავლილი.თუ შენ იცი რა არის კარის მიღმა არ მოგინდება მისი გაღება,უკვე იცი,მიზანი მიღწეულია,ინტერესი დაკმაყოფილებულია,იგივე გემართება ყოველდღე როცა გადიხარ სახლის კარებიდან.იცი ამ კარებს მიღმა რა არის.შენ იცი ტელევიზორის ანტენის მიღმა რომ ანძა იმალება,ხელოვნური ღიმილი დილის გადაცემაში.დილამშვიდობისა და ტოსტები,ნუტელასრეკლამა და ბედნიერი ოჯახის ვიდეორგოლი რომელიც მშვიდად და სიამოვნებით იწყებს კიდევ ერთ ლამაზ მზიან დღეს.შენ ეს არ გაკმაყოფილებს.ან მოგწონს მაგრამ მხოლოდ კინოებში.შენი ცხოვრება ყოველთვის გინდა რომ ისეთვე იყოს როგორიც კინოებში მარა არასდროს არაა.და ვერც იქნება.შენს ცხოვრებას ვერასდროს დაამონტაჟებ.ვერ ამოჭრი იმ კადრებს რასაც ფილმებში ჭრიან რომ ისტორია ლამაზი და გრძნობებით აღსავსე გამოვიდეს.რაშია გამოსავალი?რა დაგეხმარება იმაში რომ ცხოვრება კინოდ აქციო?
ვერაფერი.ცხოვრება ვერასდროს ვერ იქნება ფილმი და ამიტომ ყოევლთვის მოგიწევს რომ შეეგუო მას ისეთს როგორიც არის.ალბათ იმასაც ატყობ რომ მოგონებები მხოლოდ იმიტომ არიან ასეთი ტკბილი და ლამაზები რომ წარსულში არიან და მათი გადათვალიერების და ხელახლა შეგრძნების შანსი ბოლომდე გადაწურულია( სანამ დროის მანქანას არ მოვიგონებთ).შესაბამისად მოგონება ხდება ნაკვეთი შენი წარსული ცხოვრებისა რომელსაც ვერ იქონიებ იმიტომ რომ შეუძლებელია და სწორედ ეს შეუძლებლობა გაიძულებს გინდოდეს და ადიდებდე მას ისეთს როგორიც არის და იხსენებდე ამ წარსულის ამონაკვესს ტკბილად და საინტერესოდ.
მე არაფერში არ მჭირდება შენი ემოციით დახატული სახე თუ ის მე არაფერს მომიტანს,თუ ის მე არ გადმომედება.და შენ დღეს ისე ვერ იცინი რომ მეც გამაცინო ამიტომ შეინახე შენთვის ისტერიკული კოლაფსები.მე ჩემიც მეყოფა ,ჩემი ცხოვრება ამ წუთამდე მოსაბეზრებელ ერთფეროვნებად რჩება და თუ თვლი რომ ბედნიერი ხარ და იცინი მიშველე იმიტომ რომ მე ცივილიზებული ავადმყოფი ვარ და ვიცი ჭრილობა როგორ დავფარო მაგრამ ალბათ ხვდები რომ მკურნალობა აშკარად მჭირდება.იმედი მაქვს დამეხმარები.შენ გარდა მაინც არავინ კითხულობს ამას.
No comments:
Post a Comment